Ιστορία


 Kara σημαίνει στα γιαπωνέζικα κενό, te σημαίνει χέρι & η λέξη do μεταφράζεται ως ο δρόμος, ή η πορεία. Έτσι karate-do σημαίνει είναι η πορεία για το άδειο χέρι. Είναι μια πολεμική τέχνη στην οποία ο υπέρτατος σκοπός δεν είναι να επιδιώξει κάποιος την νίκη, αλλά να εργαστεί για την τελειότητα του χαρακτήρα, του αυτο-ελέγχου και της πειθαρχίας μέσω της εμπειρίας & της εξάσκησης. Είναι επίσης μια μορφή αυτοάμυνας όπου χρησιμοποιούνται όλα τα μέρη του σώματος που, με τη σκληρή και συστηματική προπόνηση, γίνονται αποτελεσματικά και ισχυρά όπλα. Το Karate χρησιμοποιεί όλο το σώμα όπου κατά αυτό τον τρόπο αναπτύσσεται η ισορροπία, η ευελιξία, ο συντονισμός, η ταχύτητα και η δύναμη. Αυτό επιτυγχάνεται μέσω της τακτικής προπόνησης των βασικών τεχνικών (Kihon) που, λόγω της ποικιλίας και της πολυπλοκότητάς τους, μπορούν να θεωρηθούν ως μία πλήρης τέχνη.


SHOTOKAN KARATE


 Οι πολεμικές τέχνες της Ανατολής εμφανίστηκαν 2.000 έτη πριν. Το ιαπωνικό νησί Okinawa ήρθε σε επαφή με αρκετά είδη πολεμικών τεχνών, ειδικά εκείνων της Κίνας. Μερικά από τα χαρακτηριστικά γνωρίσματά προστέθηκαν σε μια νέα πολεμική τέχνη της Okinawa. Το 1600, ο Ιαπωνικός στρατός εισέβαλε στην Okinawa και απαγόρευσε τη χρήση όπλων. Έτσι η τάξη των πολεμιστών ξεκίνησε να εκπαιδεύεται μυστικά σε μία μορφή αυτοάμυνας όπου δεν χρειάζονταν η χρήση όπλων χρησιμοποιώντας και βελτιώνοντας τις αρχαίες τεχνικές. Κατά συνέπεια το σύγχρονο Karate είναι ουσιαστικά το αποτέλεσμα μίας μίξης πολεμικών τεχνών της Κίνας, της Okinawa και της Ιαπωνίας με το πέρασμα των αιώνων. Ξεκίνησε να διδάσκεται σε κοινό όχι πριν από το τις αρχές του 1900. Ο Funakoshi καθιέρωσε το πρώτο Dojo στην Ιαπωνία το 1936. Η Οργάνωση Karate της Ιαπωνίας (JKA) δημιουργήθηκε το 1955 από τον Funakoshi ως τον κύριο Αρχιεκπαιδευτή. Το όνομα Shotokan προέρχεται από το Shoto που είναι το ψευδώνυμο του Funakoshi & το Kan που στα ιαπωνέζικα σημαίνει αίθουσα. Οι Ιαπωνέζοι έφεραν το Karate στην Ευρώπη προς το τέλος της δεκαετίας του '50. Ο Δάσκαλος Kanazawa, όπου έχει 10ο Dan, αναγνωρίζεται ως ο πιο μεγάλος Δάσκαλος του Shotokan Karate, ο οποίος είναι ακόμη εν ζωή. Το Shotokan Karate είναι αυθεντικό και το πιο δημοφιλέστερο από τα άλλα στυλ του Karate. Διαφέρει δε από τα άλλα στυλ στο ότι συνδυάζει γρήγορες και δυναμικές τεχνικές με τα ελεγχόμενα (μη-επαφή) και ισχυρά χτυπήματα.


Funakoshi sensei


  Η ιστορία του Shotokan Καράτε, μας επιτρέπει να προσεγγίσουμε τη ζωή αυτού του οποίου η φωτογραφία, κοσμεί τα περισσότερα ευρωπαϊκά ντότζο: του Gichin Funakoshi. Γεννημένος στο Shuri, το 1869, ο νεαρός αρχίζει να εξασκεί το Okinawa-Te, περίπου στην ηλικία των 15 ετών, υπό την καθοδήγηση του δασκάλου του στο σχολείο. Εκείνη την εποχή, η πολεμική τέχνη της Okinawa δε διδασκόταν στο ευρύ κοινό. Αργότερα, όταν ο Δάσκαλος Azato θα διδάξει τον Gichin Funakoshi, τα μαθήματα θα γίνονται τη νύχτα. Την τεχνική που θα χρησιμοποιήσει αργότερα ο Gichin Funakoshi για τη δημιουργία της σχολής του, την οφείλει στον Δάσκαλο Itosu. Αλλά, το πνεύμα της εξάσκησης, η αυστηρή πλευρά (επανάληψη του ίδιου kata), προέρχεται από τον Δάσκαλο Azato. Το 1906, ο Gichin Funakoshi συμμετέχει στην πρώτη δημόσια επίδειξη του Okinawa-Te. Εκπρόσωποι της Ιαπωνικής διοίκησης, καθώς και αξιωματικοί του Αυτοκρατορικού Ναυτικού, παρευρίσκονται σ' αυτήν την επίδειξη που γίνεται στην Okinawa. Αλλά είναι τον Μάιο του 1922, που ο Gichin Funakoshi πραγματοποιεί την περίφημη επίδειξή του στο Τόκιο, με την ευκαιρία μίας μεγάλης αθλητικής γιορτής, που διοργανώνεται από το Butokukai. Είναι πενήντα τριών ετών και αυτή η επίδειξη πρόκειται να αλλάξει τη ζωή του. Ο Δάσκαλος Gichin Funakoshi είχε πραγματοποιήσει μία πρώτη επίδειξη της τέχνης του, στο Kyoto, το 1916. Τον Νοέμβριο του 1922, ο Gichin Funakoshi εκδίδει το πρώτο έργο του, "Ryu Kyu Kenpo Karate", όπου κυρίως εκφράζει τις ιστορικές και φιλοσοφικές του σκέψεις. Τα κλισέ αυτού του βιβλίου θα καταστραφούν στον σεισμό του 1923, γεγονός που οδηγεί τον συγγραφέα στο να δημοσιεύσει μία καινούργια έκδοση, εντελώς τροποποιημένη: "Rentan Goshin Karate Jitsu". Μόλις το 1935 ο Gichin Funakoshi εκδίδει το "Karate Do Kyohan", ένα γνήσιο έργο που μεταξύ άλλων κάνει περιγραφή όλων των kata, έτσι όπως τα συλλάμβανε και τα δίδασκε. Αυτό το βιβλίο επανεκδόθηκε το 1972 με την άδεια της οικογένειας Funakoshi, δουλειά που επέβλεψε ο Δάσκαλος Oshima.


Οι απαρχές της διδασκαλίας στην Ιαπωνία


 Ο Gichin Funakoshi θα διατηρήσει μέχρι το τέλος της ζωής του έναν μεγάλο σεβασμό για τον Jigoro Kano, τον ιδρυτή του Judo. Οι δύο άνδρες έτρεφαν αμοιβαίο σεβασμό. Την εποχή που ο Funakoshi άρχιζε να αναπτύσσει τη διδασκαλία του, ο Kano, που ήταν ήδη ένας ονομαστός δάσκαλος στην Ιαπωνία, τον κάλεσε να κάνει μία επίδειξη στο ντότζο του, το διάσημο Kodokan. Με την άφιξή του στο Τόκιο, ο Δάσκαλος Gichin Funakoshi ζούσε πολύ ταπεινά. Είχε στην αρχή μία θέση φύλακα σε θαλάμους μαθητών, στο Suidabashi, όπου και έδωσε τα πρώτα του μαθήματα. Δίδαξε επίσης στο ντότζο ενός μεγάλου δασκάλου του Iai-Do, του Sensei Nakayama. Αλλά είναι κυρίως στα πανεπιστήμια, που ο Οκιναβέζος Δάσκαλος θα εκλαϊκεύσει την τέχνη του και είναι εξάλλου αυτό που έχει μείνει από αυτήν την εποχή. Ο πρώτος πανεπιστημιακός σύλλογος δημιουργήθηκε το 1924, στο Keio. Ο δεύτερος είδε το φως της μέρας το 1926, στο Ichiko (Πανεπιστήμιο του Τόκιο). Το 1927, τρεις νέοι σύλλογοι πρόκειται να προστεθούν σ' αυτόν τον κατάλογο: Waseda, Takushoku και Shodai. Από εκεί και πέρα, η ανάπτυξη της διδασκαλίας του Gichin Funakoshi, θα είναι αλματώδης. Το 1930, ήδη επιβλέπει μία δωδεκάδα πανεπιστημιακών ντότζο. Η πορεία του, εντελώς μοντέρνα, πάει ενάντια σε αυτό που έκανε άλλοτε. Δεν είναι πλέον οι μαθητές αυτοί που προσέρχονται στο ντότζο του Sensei, είναι ο Sensei που ιδρύει ντότζο σχεδόν παντού. Ο Gichin Funakoshi χρησιμοποιεί αυτό που δημιούργησε ο φίλος του Kano για το Judo, ιδιαίτερα σε επίπεδο ιεραρχίας και προόδου, με τους βαθμούς "Kyu" και "Dan". Τρεις από τους μαθητές του, με δική τους πρωτοβουλία, επιδίδονται σε ελεύθερες επιθέσεις, χρησιμοποιώντας τις προφυλάξεις που ήδη χρησιμοποιούσαν στην εξάσκηση του Kendo. Έξαλλος, ο δάσκαλος δεν θα ξαναπατήσει το πόδι του σε εκείνο το ντότζο.


Το ντότζο "Shotokan"


 Η κατασκευή του Shotokan ντότζο (του κτιρίου), άρχισε το 1953, για να ολοκληρωθεί την επόμενη χρονιά. Το ντότζο βρισκόταν στην συνοικία Meijuroko, στο Τόκιο. Τα χρήματα προήλθαν από έρανο που οργανώθηκε σε όλη τη χώρα. Στην αρχή, το Shotokan υποδείκνυε το κτίριο και όχι το στυλ. Το "Kan" υποδεικνύει τον τόπο, το ντότζο και το "Shoto" είναι το ψευδώνυμο με το οποίο ο Gichin Funakoshi έγραφε τα ποιήματά του (κατά λέξη το Shoto υποδεικνύει τον κυματισμό των πεύκων με τον άνεμο ή τον κυματισμό του ανέμου μέσα από τις πευκοβελόνες). Tο 1922, ο Gichin Funakoshi, με την πρώτη επίδειξή του, δεν αρκέστηκε στο να δείξει μόνο τεχνικές. Ήξερε επίσης να τις εξηγεί και να τις σχολιάζει, προς μεγάλη ικανοποίηση του ακροατηρίου του. Η πλειοψηφία των πιο γνωστών στις μέρες μας Ιαπώνων ειδημόνων, πέρασαν κάποια στιγμή από το Shotokan. Το Shotokan καταστράφηκε από τους βομβαρδισμούς των Αμερικάνων το 1944-1945 και ξανακτίστηκε μετά τον πόλεμο, χάρις σε μία τεράστια αλυσίδα αλληλεγγύης, που δημιουργήθηκε από τους μαθητές του Gichin Funakoshi. Οι περισσότεροι μεγάλοι γιαπωνέζοι δάσκαλοι της μεταπολεμικής περιόδου, πέρασαν από το Shotokan πριν να δημιουργήσουν τα δικά τους στυλ.


Το Dojo kun περιλαμβάνει πέντε φιλοσοφικούς κανόνες για την εκπαίδευση στο dojo




  • Να αναζητάτε την τελειοποίηση
    του χαρακτήρα


  • Υπερασπίστε τα μονοπάτια
    της αλήθειας


  • Προφυλαχθείτε από τις
    εξάρσεις θάρρους


  • Καλλιεργήστε το πνεύμα
    της προόδου


  • Να σέβεστε τους κανόνες
    του τυπικού


Η ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ ΤΟΥ KARATE-DO


 Το KARATE-DO δεν είναι μόνο μια μαχητική τέχνη που αναπτύσσει τα σωματικά προσόντα του ανθρώπου. Ταυτόχρονα στηρίζεται σε φιλοσοφικές βάσεις και αναπτύσσει τα πνευματικά και ψυχικά του προσόντα. Εδώ ακριβώς βρίσκεται η μαγεία του KARATE-DO. Η σωστή εκπαίδευση θα του δώσει με τα χρόνια την τεχνική, η τεχνική την τέχνη και η τέχνη τη φιλοσοφία - έναν τρόπο ζωής. Είναι μια φιλοσοφία που οδηγεί με τον αυτοέλεγχο στην αυτογνωσία.


Niju Kun


 Ο Gichin Funakoshi κατέγραψε 20 βασικές αρχές για το καράτε (ή Niju kun) που αποτελούν τα θεμέλια της τέχνης. Οι αρχές αυτές παραπέμπουν σε έννοιες όπως η ταπεινότητα, ο σεβασμός, η συμπόνια, η υπομονή και μια τόσο εσωτερική όσο και εξετερική γαλήνη. Ο δάσκαλος Gichin Funakoshi πίστευε ότι μέσω τις εξάσκησης στο καράτε και των 20 αυτών αρχών, ο καρατέκα μπορεί να βελτιώσει τον εαυτό του. Εξάλλου ο δάσκαλος Gichin Funakoshi έγραψε: "Ο απώτερος στόχος του καράτε δεν βρίσκεται στην νίκη ή την ήττα, αλλά στην τελειοποίηση του χαρακτήρα αυτού που συμμετέχει".


ΤΙ ΠΡΟΣΦΕΡΕΙ ΤΟ ΚΑΡΑΤΕ-DO


 Η χρησιμότητα και η προσφορά του Καράτε στην εποχή μας, έχει πολλαπλή μορφή.Πρακτικά αποτελεί, πρώτα απ' όλα, μια αποτελεσματική μέθοδο ΑΥΤΟΑΜΥΝΑΣ, στην οποία μπορούν να εξασκηθούν άνδρες και γυναίκες κάθε ηλικίας, καθώς και παιδιά.

 Σαν ΣΩΜΑΤΙΚΗ ΑΣΚΗΣΗ αποτελεί μια ολοκληρωμένη μέθοδο εκγύμνασης του ανθρωπίνου σώματος. Ο δυναμικός τρόπος εκτέλεσης των επιστημονικά μελετημένων τεχνικών του, υποχρεώνει έναν μεγάλο αριθμό μυών να γυμνάζεται αρμονικά. Συμβάλλει αποφασιστικά στην ισομετρική ανάπτυξη του σώματος, στη βελτίωση του αναπνευστικού και κυκλοφοριακού συστήματος, καθώς επίσης και στην ανάπτυξη της ευκινησίας και στην ευστροφία του πνεύματος.

 Η αρμονική ανάπτυξη και συνεργασία των σωματικών και των ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΩΝ παραγόντων του ανθρώπου, αποτελούν βασική επιδίωξη των ενασκούμενων.

 Η μέθοδος της συνεχούς ατομικής προσπάθειας και επιμονής, η αυτοπειθαρχία, αρχές στις οποίες οι ενασκούμενοι θα πρέπει να ενδώσουν, αν θέλουν να έχουν σημαντικά αποτελέσματα, μπορούν να αποτελέσουν ένα ΦΙΛΟΣΟΦΙΚΟ σύστημα, το οποίο μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως υπόδειγμα και για την υπόλοιπη ζωή τους.


ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΚΑΡΑΤΕ


 Το Καράτε στην Ελλάδα άρχισε να διδάσκεται στις αρχές της δεκαετίας του 1970. Από τότε μέχρι σήμερα, η άνοδός του υπήρξε ραγδαία. Η ελληνική εθνική ομάδα συμμετείχε πολλές φορές σε Μεσογειακά, Πανευρωπαϊκά και Παγκόσμια πρωταθλήματα και κατάφερε να αποσπάσει διεθνείς επιτυχίες, γεγονός που αποδεικνύει την υψηλή στάθμη του Καράτε στη χώρα μας σήμερα.
 Το 1989 η ΓΓΑ (Γενική Γραμματεία Αθλητισμού) αναγνώρισε επίσημα την Ε.Ο.Ε.Κ. (Ελληνική Ομοσπονδία Ερασιτεχνικού Καράτε) ως τη μόνη φίλαθλη ομοσπονδία του χώρου. Σήμερα έχει μετονομαστεί σε ΕΛ.Ο.Κ. (Ελληνική Ομοσπονδία Καράτε).


ΤΟ ΣΗΜΕΡΙΝΟ ΚΑΡΑΤΕ ΣΑΝ ΣΠΟΡ


 Η επιτυχημένη διοργάνωση των πρώτων αγώνων καράτε και το συναρπαστικό θέαμα που προσέφεραν, άνοιξαν τον δρόμο για την παγκόσμια εξάπλωση του Καράτε σαν σπορ. Το 1985 η παγκοσμιότητα του σπορ-καράτε κάνει τη Δ.Ο.Ε. (Διεθνή Ολυμπιακή Επιτροπή) να το αναγνωρίσει επίσημα. Αποτελεί επίσημα άθλημα των Μεσογειακών αγώνων.